حرف بزن ای زن شبانه موعود
حرف بزن خواهر تکامل خوشرنگ
حرف بزن حوری تکلم بدوی
سهراب زنده نيست كه ببيند آلمادوار شعرش را به تصوير كشيده . اما نه . اين يك شوخي بود . با او حرف بزن نه درباره ي شعر سهراب هست . نه درباره ي عشق و نه درباره ي هيچ چيز ديگري . با او حرف بزن پر است از حرفهايي كه انسان ها توان گفتنش را به آدمهاي سميع و بصير ندارند .
اگر آلمادوار را كارگرداني خوش ذوق و صاحب سبك بدانيم بايد او را از فيلم همه چيز درباره ي مادرم به بعد به حساب آوريم . فيلم هاي قبلي او شديدا تنه به تنه با ملودرام هاي سطحي در حركت بودند . اما بعد از آن از هر نظر آلمادوار در كارش تجديد نظر كرد . گرچه به نظرم فيلم هاي همه چيز درباره ي مادرم و تربيت بد خيلي فيلمهاي بدي هستند . البته نه در قياس با فيلم هاي با او حرف بزن و بازگشت . به كل فيلم هاي پرتي هستند . آلمادوار در با او حرف بزن نشان داد داستان گوي خوبيست . اما همه چيز درباره ي مادرم نه داستان خوبي داشت و نه خوب تعريف شده بود . اگر هم آلمادوار ميخواست حرف پرطمطراقي را به خورد مخاطبش بدهد ثابت كرد كه نه حرفش منطقي بود و نه اين كار را توانست به خوبي انجام دهد . من معتقدم آلمادوار در آن فيلم اصلا آدرس را اشتباهي داد .
اما اين دليلي بر اين نيست كه او را فيلمساز بدي بدانيم . قطعا با دو فيلم خوبش ثابت كرد كه فيلمساز مهميست . چقدر داستان گوي خوبيست . چقدر زنان را خوب ميشناسد و چقدر خلاق است در ايجاد موقعيت هاي بكر . و بگذاريد يك چقدر ديگر هم اضافه كنم . چقدر از موسيقي خوب استفاده ميكند . بازگشت موسيقي فوق العاده خوب و حساب شده اي دارد . به اضافه ي اينكه سكانسي كه پنه لوپه كروز در آن رستوران براي آن گروه شروع به خواندن ترانه اي اسپانيايي به اسم volver ميكند كه اسم اصلي خود فيلم هم هست كرد واقعا از هر نظر شاهكار بود . از لحاظ اجراي كارگردان ، موسيقي و شعر و بازي فوق العاده ي كروز كه انصافا در آن فيلم سنگ تمام گذاشت . به شخصه از بهترين بازي هايي بود كه تا به حال در سينما ديده بودم . با او حرف بزن هم موسيقي خيلي خوبي داشت . آهنگساز اكثر كار هاي او آلبرتو ايگلسياس است .
فيلمهاي آلمادوار مملو از عناصر فرهنگي مرتبط با زندگي عوام در اسپانيا مانند موسيقي و ترانه هاي پاپ ، ونيز جزييات فراوان نشانه شناسي ژانر ملودرام است . رنگ در اكثر آثارش به شدت شاد و سرزنده و طراحي صحنه هايش با جزييات فراوان است . اشخاص در فيلم هاي او هويتي پنهاني دارند كه هر كدام به دلايلي آن ها را از سايرين مخفي نگه داشته اند .
Talk to Her هم فيلم خوش ساختيست و هم فيلمنامه ي بسيار خوبي دارد . و اتفاقا با ساير فيلم هاي پدرو آلمادوار خيلي متفاوت است . اكثر فيلمهاي آلمادوار مانند همه چيز درباره ي مادرم و يا بازگشت ، حول محور زنان در جريانند . يا به شكل مستقيم يا غير مستقيم . زني در شرايط به شدت بحراني اما قوي و مصمم . اما در اين فيلم او به زن ها به اجبار سكوتي سنگين تحميل ميكند و توپ را در زمين مردان مي اندازد . بحث تاويل نيست . اگر ديالوگ هاي دو شخصيت زن فيلم را هم بشماريم انگشت شمارند . از آلمادوار بعيد است همچين نتيجه گيري كند و زنان را وابسته به مردان بداند . او در بازگشت نشان داد زن ها اگر خودشان هم مردشان را از ميدان به در كنند باز هم از پس خودشان بر مي آيند . اما مسئله اي كه در تمام اين فيلمها غير قابل انكار است ، تاكيد ويژه ايست كه آلمادور روي جنسيت ميكند . او يا يك جنس را كه قالبا زن است در فيلمش در موقعيت هاي گوناگون قرار ميدهد و آن را از جنبه هاي گوناگون اجتماعي و روانكاوري بررسي ميكند يا اينكه با بكارگيري از شخصيت هايي در فيلمش كه تغيير جنسيت داده اند ، علاقه به اين كار دارند ، هم جنس بازان و روسپيان ، كلا مسئله ي جنسيت را به هجو ميگيرد . به گونه ايكه ارجاعات متعددي به نظرات ميشل فوكو دارد . بر اساس نظريه فوكو ، نميتوان اين نتيجه را گرفت كه هم جنس گرايي انحراف جنسيست و رابطه ي زن و مرد شكل صحيح است . واقعيت به گونه اي اجتماعي شكل مي گيرد و نه به صورت طبيعي . ميشل فوكو در مجموعه آثار خود درباره ي جنسيت ، فرآيند هايي را نشان ميدهد كه از طريق آن ها افراد خود را سوژه ي جنسي تلقي كرده اند . او جنسيت را نه به عنوان ويژگي طبيعي يا زيست شناختي ، بلكه فرآورده اي تاريخي قلمداد مي كند .
آلمادوار در تربيت بد و با او حرف به زن ، به نسبت فيلمهاي همه چيز درباره ي مادرم و بازگشت ، از مردان براي كندوكاو خودش بهره گرفته . گرچه باز هم به سينماي مورد علاقه اش ، يعني سينماي زن محور رجوع كرده است .اما در بازگشت تماما سر و كارش با زنان است و مردان را كاملا از جريان فيلم دور مي كند . بازگشت همانند با او حرف بزن ، فيلمنامه ي بسيار مهم و خوبي دارد . هر دو از لحاظ كارگرداني در سطح بالايي قرار دارند و بهترين اثار او را تشكيل مي دهند .
