عجب سال سينمايي خوبيست امسال . برخلاف سال پيش كه فيلم ها را به زور مي ديديم . چقدر آدم به اين سينما اميدوار مي شود .

بي پولي را كه متاسفانه قسمت نشد سال پيش در جشنواره تماشايش كنم ، ديروز در سالن نمايش خانه سينما ديدم و عجب تجربه خوبي بود . چه نسل پر انرژي و خلاقي وارد سينمايمان شدند . حميد نعمت الله . شهرام مكري . پرويز شهبازي ، اصغر فرهادي  . اگر دقت كنيم در آثار همه اينها ، از عنصري استفاده شده كه در سينمايمان به جز موارد نادري به ستاره سهيل تبديل شده بود . توجه بسيار دقيق به جزييات .

بي پولي واقعا فيلم خوبي بود و قرار نيست اينجا نقدش كنيم . اين پست بيشتر ذوق زدگيم از يك تجربه بي نظير است و به اميد خدا بعد از اكران تمامي اين فيلمها بيشتر درباره اش مي نويسم . اما الالحساب اين را داشته باشيد كه در فيلم هاي زيادي ديده بوديم كه در سكانسي از آن بخنديم و در سكانس ديگري از آن تحت تاثير قرار بگيريم . اما در بي پولي پلاني وجود داشت كه از فرط تاثيرگذاري ، مو بر تن آدم سيخ مي شد و واقعا اگر كمي احساساتي باشيم اشك آدم را در مي آورد و در همان حال آدم نمي تواند جلوي خنده اش را بگيرد . انصافا تا به حال اين حالت را تجربه نكرده بودم . منظورم سكانسيست كه بهرام رادان پنج هزار توماني را از زمين پيدا مي كند و ليلا حاتمي از دستش مي قاپد و ميخواهد به صندوق صدقات بي اندازد و آن كشمكش بي نظير اين دو نفر بر سر اين كار . بي پولي واقعا نمونه ي خوبي براي پيوند دو حوزه ايست كه در سينمايمان به شدت از هم دور شده اند و هركدام براي خود سازي مي زنند . يعني سينماي سرگرم كننده و سينمايي با بار هنري و محتوايي .

باور كنيد بي پولي بيشتر از اخراجي هاي 2 ميخنداند . در اين شك نكنيد و بيشتر از اخراجي هاي 2 با آن همه ايدئولوژي و فكر و ... كه حرفش را مي زنند حرف دارد و اتفاقا حرفهاي خيلي مهمتري هم دارد و برخلاف اخراجي ها اصلا شعار نمي دهد . جالب است كه در جلسه نقد و بررسي فيلم ، تهيه كننده فيلم يعني مرتضي شايسته ( مديرعامل دفتر هدايت فيلم ) بيشتر از خود نعمت الله صحبت كرد و از اين فيلم و آثار قبليش از جمله مادر و جهان پهلوان تختي و ... سخن گفت اما نعمت الله گويي كه قرار نبود دنبال فيلمش هرجا راه بيافتد تا مبادا حرف بي ربطي پشت اثرش بزنند ، بسيار آرام و متين و در حد چند جمله مختصر و مفيد به سوال ها پاسخ مي داد . اين يعني احترام به مخاطب و منتقد . اينكه حرفها زده شده و حالا كمي نوبت گوش كردن است .

علي معلم سالها پيش در نشريه دنياي تصوير در شماره  64 نوشته بود كه اگر قصد ساخت فيلم جنگي داريد ده بار از روي فيلم نجات سرباز رايان ديكته بنويسيد . حالا بايد بگوييم اگر قصد يك فيلم كمدي داريد ، ( آقاي كمال تبريزي و ده نمكي و ... ) ده بار از روي بي پولي بنويسيد .

يادتان مي آيد در مطلبي با عنوان ده نمكي شدن يا مكري بودن در سايت سينماي ما نوشته بودم كه فيلم شهرام مكري خود خود سينماست ؟ حالا بي پولي را هم با همين جمله وصف مي كنم . و مطمئنم كه درباره چند فيلم ديگر امسال هم همين جمله را به كار خواهم برد . در ضمن ، يادمان نرود فقط اخراجي هاي 2 فيلم دوم يك كارگردان نبود . نعمت الله هم فيلم دوم خودش را ساخت . حتي شهرام مكري فيلم اولش بود . كاش كسي پيدا مي شد به مسعود ده نمكي بگويد كه فيلم دوم ساختن دليلي بر ....

ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست    عرض خود میبری و زحمت ما میداری