هركاري كردم دستم به قلم نرفت كه نرفت . بهانه اي براي نوشتن پيدا نكردم . حتي چند فيلم خوب كه اخيرا ديده ام هم نتوانست وادارم كند چيزي درباره شان بنويسم . گاهي اينجور مي شوم . اما ديدم چه بهانه اي بهتر از اينكه روز تولد برادرم را بهش تبريك بگويم و ناتواني ام از هديه دادنم را با شعري جبران كنم . آرزو مي كنم هر جاي اين خطوط و عرض هاي جغرافيايي كه هست حالش خوب باشد . واقعا خوب . ( اگرچه آرزو هم مي كنم وقتي يك سال ديگر بزرگتر شد پيش ما باشد . حتي اگر روز تولدش را فراموش كنيم . به هر حال لطفي دارد كه مي دانم و مي داند چقدر با اهميت تر از همه مسائل اين هستي است ) .
با اين شعر سيد علي صالحي عزيز كاري كردم كه نظيرش را با شيطنت هاي عباس كيارستمي با اشعار حافظ و سعدي به ياد داريم . كمي چيدمانش را عوض كردم كه من هم در اين هديه سهمي داشته باشم . تقديم به برادرم
سلام !
حال همه ما خوب است
ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور
که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند
تا یادم نرفته است بنویسم
می دانم همیشه حیاط آنجا پر از هوای تازه بازنیامدن است
تا تو دوباره باز آیی
من هم دوباره عاشق خواهم شد !
نامه ام باید کوتاه باشد
ساده باشد
بی حرف از ابهام و آینه
از نو برایت می نویسم
حال همه ما خوبست
اما تو باور مکن !
نه
پرس و جو مکن
حالم خوب است
به گمانم باید
برای آرامش مادرم
دعای گریه و گیسو بران باران را به یاد آورم
دلم می خواست بهتر از اینی که هست سخن می گفتم وقتی که دور از همگان
بخواهی خواب عزیزت را برای آینه تعبیر کنی
معلوم است که سکوت علامت آرامش نیست
آسوده باش ، حالم خوبست
فقط در حیرتم
که از چه هوای رفتن به جائی دور
هی دل بی قرار را پی آن پرنده می خواند
به خدا من کاری نکرده ام
اما
خدا حافظ ...
خدا حافظ پرده نشين محفوظ گريه ها
خدا حافظ عزيز بوسه های معصوم هفت سالگي
خدا حافظ ! خواهر بی دليل رفتن ها
خدا حافظ !
حالا ديدار ما به نمی دانم آن کجای فراموشی
ديدار ما اصلا به همان حوالی هر چه باداباد
ديدار ما و ديدار ديگرانی که ما را نديده اند
پس با هر کسی از کسان من از اين ترانه محرمانه سخن مگوی
يادت نرود گلم
به جای من از صميم همين زندگی
سرا روی چشم به راه ماندگان مرا ببوس !
ديگر سفارشی نيست
تنها ، جان تو و جان پرندگان پر بسته ای که دی ماه به ايوان
خانه می آيند
خدا حافظ !
