پنهان

DAS WEISSE BAND

cache — Thu, 10 Dec 2009 22:44:18 GMT

بعضی وقت ها زندگی چقدر شگفت انگیز می شود . فیلمسازی فیلمساز عمر آدم می شود که در چهار سال دو فیلم بزرگ زندگی آدم را می سازد . چقدر خوشحالم از اینکه میشاییل هانکه فیلمساز عمرم است . پنهان آنچنان سر ذوقم آورد که این وبلاگ را هم به نامش کردم و حالا ... چند ساعتی از تماشای روبان سفید می گذرد و ... کیش و مات ....

می گویند از هیچ اثری با ذوق زدگی تعریف و تمجید نکنید . این موضوع به طور خاص مربوط به نویسنده های سینمایی می شود . اما چه می شود کرد با این فیلم ؟ مگر در طول زندگی آدم چند تا از این فیلم ها قرار است ساخته شود ؟ بهتان قول می دهم دیگر امکان ندارد اثری در این مقیاس ساخته شود . شک نکنید . ضمنا یادتان نرود ذوق زدگی از یک فیلم صرفا به معنای درک درست از آن فیلم نیست . شاید این ذوق زدگی حتی با عدم فهم درست و کامل از یک فیلم همراه باشد . اما همین که فهمیدید فیلم در چه مقیاس عظیمی ساخته شده است و چقدر ارزشمند است خودش کافیست . به محض اینکه حدس زدید با یک اثر ناب طرفید تمام است . بازی را برده اید .

با این فیلم خیلی کارها دارم . خیلی . اما حیف که تجربه نشان داده بدترین و نا منظم ترین یادداشت هایم مربوط به بهترین فیلم هایم است . همه چیزی را می گویم الا چیزی که در دلم است و باید بگویم . اما ... این فیلم برای خودم است . با این فیلم خیلی کارها دارم . خیلی

هیچ وقت این قدر آشفته ، سراسیمه و هیجان زده از تجربه هایم ننوشته ام . نه در نشریه ای و نه در این وبلاگ که اتفاقا جای ابراز همین هیجانات است . اما این بار نا پرهیزی کردم . به قول خیلی ها یک کار غیر حرفه ای . عیبی ندارد . مگر در زندگی آدم چند بار از این لحظات پیش می آید ؟

پيش از اينت بيش از اين انديشه عشاق بود

cache — Wed, 02 Dec 2009 22:12:27 GMT

اين هم يادداشت امروزم در تهران امروز درباره ي فيلم محاكمه در خيابان

پيش از اينت بيش از اين انديشه عشاق بود

http://tehrooz.com/1388/9/12/TehranEmrooz/215/Page/12/Index.htm

پينوكيو

cache — Mon, 16 Nov 2009 10:04:18 GMT

اين شماره ي اخير ماهنامه ي فيلم را از دست ندهيد . پرونده ي پينوكيو بينظير از آب درآمده . بخصوص يادداشت امير قادري . اينجاست كه آدم بايد درك كند كار دراماتيك چقدر مي تواند عميق و مهم باشد . يك اثر كودكانه ي شيرين مي تواند به اندازه ي هزاران صفحه مقالات فلسفي برد داشته باشد . به نظر شما پديده ي عجيبي نيست ؟

تا چند وقت پيش فكر مي كردم مهمترين اثري كه در ستايش انسان ساخته شده و ارزش انسان را به طرز شگفت آور و حقيقي ، والا و بلند مرتبه نشان مي دهد فقط فيلم بهشت برفراز برلين اثر جاودان ويم وندرس است . اما پينوكيو همين كنارمان بود و اصلا به يادش نبوديم . قطعا اين دو اثر از اين جهت به شدت ماندگار و جاودان هستند .

پرونده اي براي سينماي پدرو آلمودوار با سيد آريا قريشي در آورديم كه به اميد خدا به زودي در تهران امروز كار مي شود . در جريانتان مي گذارم .

اگر مشكلي پيش نيايد مطلبي پيرامون ديوار برلين ( كه هفته ي پيش بيستمين سالروز فروريختنش بود ) هفته ي بعد چاپ مي شود كه به نظرم مطلب بسيار خوبيست . نه از اين بابت كه من آن را نوشتم . بيشتر به خاطر موضوع جذابش . فكر مي كنم يكي از جذاب ترين يادداشت هايم تا به حال باشد . هميشه اين ديوار برايم شگفت انگيز بوده و ذهنم را به خود مشغول كرده است . شايد همين باعث شد تا به بهانه ي سالروزش مطلبي بنويسم . اين يكي را هم در جريانتان مي گذارم .

در شماره ي اخير ماهنامه فيلم در پرونده ي فيلم سامورايي ، بالاي يادداشت جواد رهبر عكسي از فيلم ديدم كه دقيقا همان عكيسست كه چند پست پيش در وبلاگم گذاشتم . عكس را كه ديدم آنقدر ذوق زده شدم كه انگار عكس منحصرا براي خودم است . اين ذوق زدگي بيشتر به اين خاطر بود كه حس كردم سايرين هم ارزش اين پلان را مثل من درك كردند و علاقه ام به اين پلان يك چيز شخصي صرف نبوده و سايرين هم به آن رسيده اند .

آخرين تجربه ي كتاب خواني ام به شدت تجربه بدي است . اين روزها كتاب اتاق روشن اثر رولان بارت كه انديشه هايي درباره عكاسي است را مي خوانم . آدم با خواندن بعضي كتاب ها نا اميد مي شود و از وقت و هزينه اي كه گذاشته پشيمان . البته شايد ترجمه ي بسيار ضعيف و نسنجيده كتاب مهمترين دليلش باشد . اما گمان نمي كنم با ترجمه ي خوب اين كتاب تبديل به يك كتاب خوب شود . اما از ايني كه هست قطعا بهتر مي شود . جملات اين كتاب را اصلا نمي توان روان و پشت سر هم خواند . پس از هر جمله بايد مكث كرد و دونه دونه كلمات رو مرور كرد تا بلكه يك معنايي بتوان پيدا كرد ( كه متاسفانه در اكثر مواقع معنايي يافت نمي شود ) . اين نوع ترجمه هم در نوع خودش جالب است . و جالب تر آنكه نشر چشمه آن را چاپ كرده .

پرستش مجوسان

cache — Mon, 02 Nov 2009 21:50:18 GMT

اگر فرصت كرديد اين يادداشتم را كه امروز در تهران امروز به چاپ رسيد بخوانيد . موضوعش كمي متفاوت است با يادداشت هاي گذشته .

زن ، طلاق ، سينما

http://tehrooz.com/1388/8/12/TehranEmrooz/190/Page/14/Index.htm

اين شاهكار داوينچي را خيلي دوست دارم . تابلوي پرستش مجوسان

اين هم قسمت بزرگ شده اي از نيمه ي سمت راست تابلو

تابلو محصول دوران رنسانس مترقي در ايتالياست و اكنون در نگارخانه اوفيتسي واقع در فلورانس نگه داري مي شود . حيف كه به خاطر وسواس زياد داوينچي هيچگاه به پايان نرسيد و تكميل نشد .

قيصرنامه

cache — Thu, 29 Oct 2009 12:19:21 GMT

سراپا اگر زرد و پژمرده ايم

ولي دل به پاييز نسپرده ايم

دلي سربلند و سري سر به زير

از اين دست عمري به سر برده ايم

حرف های ما هنوز ناتمام...

تا نگاه می کنی

وقت رفتن است

باز همان حکایت همیشگی،

پیش از آنکه باخبر شوی لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود

آی...

ناگهان

چقدر زود

دیر می شود

سه شنبه
چرا تلخ و بی حوصله ؟
سه شنبه
چرا این همه فاصله ؟
سه شنبه
چه سنگین !چه سرسخت ؛ فرسخ به فرسخ !
سه شنبه
خدا کوه را آفرید

و اما

هر روز بي تو

روز مباداست

بگذار فرد مناسب وارد شود

cache — Wed, 21 Oct 2009 20:52:18 GMT

در اين روزها كه فيلم خوب سخت پيدا مي شود فيلم خوب بگذار فرد مناسب وارد شود را ديدم . چهارشنبه روزنامه تهران امروز پرونده اي درباره سينماي وحشت چاپ كرد كه يادداشت من را درباره اين فيلم هم در همين پرونده مي توانيد از اين لينك بخوانيد :

http://tehrooz.com/1388/7/29/TehranEmrooz/179/Page/14/Index.htm

اين هم يادداشتي كه در پست قبل درباره اش برايتان گفتم . يادداشت بازيگري به مانند بازي تنيس در فصلنامه نقد سينما

http://www.iricap.com/magentry.asp?id=8763

تنها يك تبصره

cache — Sun, 18 Oct 2009 09:49:18 GMT

اين لينك را به اين پست اضافه كردم تا كساني كه دسترسي به تهران امروز ندارند يادداشت اخلاق با طعم سينمايي را كه درباره فيلم بي پولي نوشته ام بخوانند .

http://tehrooz.com/1388/7/27/TehranEmrooz/177/Page/14/Index.htm

اين يادداشت را هم كه در آخر همين پست درباره اش صحبت كردم دوست عزيزي ( صفا ) پيدا كرد و كامنتش را برايم گذاشت . ديدن لينكش براي خودم هم جالب و تعجب آور بود . يادداشت را تقديم به خودش مي كنم كه اينقدر با پشتكار گشت و بالاخره پيدا كرد .

http://www.jamejamonline.ir/papertext.aspx?newsnum=100919616898

اين وبلاگ هيچوقت سياسي نبوده و نخواهد بود . فقط برگه اي را بر در اداره اي كه سهام عدالت براي سالمندان صادر مي كرد ديدم كه يك ماده ي قانوني را متذكر شده بود . فقط مي خواهم برايتان آن را بگذارم تا بخوانيد . براي اينكه به روال قبل برگرديم و عادت نشود كه از اين حرف ها بزنيم بعد از آن مي توانيد طبق روال قبل مطالب هميشگي ام را بخوانيد .

ب: ماده 609 قانون مجازات اسلامي
هر کس با توجه به سمت يکي از روساي سه قوه يا معاونان رئيس جمهور يا وزراء يا يکي از نمايندگان مجلس شوراي اسلامي يا نمايندگان مجلس خبرگان يا اعضاي شوراي نگهبان يا قضات يا اعضاي ديوان محاسبات يا کارکنان وزارتخانه ها و موسسات و شرکتهاي دولتي و شهرداريها در حال انجام وظيفه يا به سبب آن توهين نمايد ، تا 74 ضربه شلاق و يا پنجاه هزار تا يک ميليون ريال جزاي نقدي محکوم مي شود.
در ماده 609 قانونگذار هر کارمند و مسئولي را در پرتوي حمايت قانون قرار داده و کارکنان و مسئوليني که وظيفه آنان در ارتباط با اعمال حاکميت است چنانچه مورد اهانت قرار بگيرند اهانت کنندگان براساس مفاد اين ماده مجازات خواهند شد.

كاش در بين اين همه قانون ، ماده يا تبصره اي وجود داشت كه تذكر دهد اگر پيرمردي در صف باشد و كسي از مسئولان اداره برايش صندلي نياورد شلاق خواهد خورد . اگر ليوان آبي به دستش ندهند ، اگر او را بيش از چند دقيقه سرپا نگه دارند ، اگر او را با برخورد تندش تحقير كنند ، اگر به خاطر چندتا فتوكپي شناسنامه او را برگردانند كه چند طبقه پايين برود و دنبال مغازه اي بگردد و دوباره برگردد و توي صف بايستد ....جريمه نقدي شوند . اگرچه خود كشاندن يك پيرمرد تا يك اداره خلاف قانون ، اسلام ، عدالت ، شرف و انسانيت است . اما كاش تنها يك تبصره اينچنيني وجود داشت كه سهام عدالت آن وقت معنا پيدا مي كرد . تنها يك تبصره

بگذريم . برگرديم به روال سابق

يادداشت بازيگري به مانند بازي تنيس را اگر توانستيد از فصلنامه نقد سينما بخوانيد . شماره ويژه تابستان . اگر چه نامش را بازيگري به مثابه بازي تنيس گذاشته بودم اما به اين نتيجه رسيديم كه براي جلوگيري از يك درصد اشتباه در بالا رفتن نقطه ب در مثابه آن را حذف كنيم و مانند را جايگزين آن كنيم .

يادداشتي انتقادي هم درباره سريال دلنوازان نوشته بودم كه هفته قبل در ضميمه قاب كوچك روزنامه جام جم چاپ شد و به نظرم شهامت بزرگي بود كه گروه خوب قاب كوچك به خرج دادند و بالاخره باب انتقاد از رسانه اي را كه خودشان مسئوليت حفظ ، حراست و تلطيف نگاه ها به آن را دارند و نيز به نوعي براي آنها كار مي كنند را باز كرد . اين يكي را به فال نيك بگيريم كه خوشبختانه افتخار آغازش به نام من ثبت شد .

اين هم پروفايل عكسهاي من تو سايت PHOTO.NET . شش عكس بيشتر نيست و ديدنشون فكر نكنم وقت چنداني ازتون بگيره .

http://www.photo.net/photodb/member-photos?user_id=5645141

تو مشغول مردنت بودي

cache — Tue, 06 Oct 2009 20:23:18 GMT

معذرت بابت تاخير بين اين پست و پست قبلي ام . بگذاريد به حساب گرفتاري .

چند وقتيست كتاب معرفي نكردم و بد نيست كتابي را معرفي كنم كه به همان اندازه كه كتاب خوب و جذابيست ، نام فوق العاده اي دارد . تو مشغول مردنت بودي . كتاب گلچيني از چند شعر و چند عكس بسيار خوب در كنار هم است . اشعاري از ريموند كارور و چارلز بوکوفسکی و براتيگان و آنا آخماتوا و ... و نيز عكس هايي از عكاسان مشهوري چون سباستين سالگادو و ديويد آرابس . تجربه جالبي بود ديدن و خواندنش . عكس روي جلدش هم چقدر خوب بود و چقدر هم با نام جذابش همخواني داشت .

كتابي بسيار بسيار نفيس در يكي از كتاب فروشي هاي نفيس ديدم كه به زبان اصلي بود . حدس مي زنيد كتاب درباره چه يا كه بود ؟ عكس روي جلدش تصوير مايكل مان با يك دوربين عكاسي نيكون در دستش و جلد پشتي اش پوستري از وينسنت در فيلم مخمصه . حالا خودومونيم شما جاي من بوديد هوس نمي كرديد همچين چيز ناياب و بكري را براي خودتان داشته باشيد ؟ كتاب به اندازه ي نيم تنه ي خودم بود و به گمانم قيمتش كمتر از هزينه توليد يكي از فيلم هاي خود مايكل مان نبود . حيف . واقعا حيف كه بايد درآمد يك ماه كامل را سلفيد تا همچين عتيقه اي را به خانه آورد . واقعا عتيقه اي بود .

نمي دانم چقدر پيگير جرايد هستيد . اكثرشان وبسايت خوب و منظمي ندارند كه بعضا لينك هاي مطالبي كه برايشان كار مي كنيم را اينجا بگذارم . اما بعضي هايشان كه دارند حتما لينكشان را مي گذارم . و اينكه قول يكي از مطالبي كه به دلايلي چاپش بايكوت شد را بهتان داده بودم . به زودي ( شايد پست بعد ) در اينجا گذاشتمش .

اين عكس رو هم الالحساب داشته باشيد . يكي از بهترين و خلاقانه ترين پرتره هاييست كه تا به حال ديده ام . خوش به حال عكاسش .

افول سينماي جشنواره اي حتمي است

cache — Sat, 12 Sep 2009 10:17:03 GMT

بچه ها شماره امروز روزنامه تهران امروز رو اگر تونستيد بخريد و اگر نشد به اين لينك بريد . مطلبي تحت عنوان افول سينماي جشنواره اي حتمي است دارم كه فكر مي كنم مطلب مهمي باشه . بد نيست سري بزنيد و بخونيد

http://tehrooz.com/1388/6/21/TehranEmrooz/149/Page/14/Index.htm

مخمصه

cache — Sat, 05 Sep 2009 09:17:18 GMT

ببخشيد ببخشيد ببخشيد . بچه ها فاصله اين دوتا مطلبم يكم طولاني شد . اما سعي مي كنم تكرار نشه . گرفتار بودم و يكباره همه چيز به هم گره خورده بود . كار و درس و ماه رمضان و كلي كار و برنامه ديگه . دعا كنيد درست شوند . توي روزنامه تهران امروز هم كه گروه خوبي دور هم جمع شديم و بد نيست پيگيرش باشيد . لينك سايتش رو هم برايتان گذاشتم .

كار مطبوعاتي در اينجا اونقدر آشفته است كه اگر خودت باشي قطعا به مشكل بر مي خوري . يا بهتر بگويم مشكل ايجاد مي كنند . شايد چند مطلب در روزهاي آينده توي همين وبلاگ گذاشتم . اينجا و اينطوري بهتر است . كسي سانسورش نمي كند . سردبير هم ندارد . پايه هاي ميز كسي هم شل نمي شود .

اما ممنون از پيشنهادهاتون و اينكه هنوز در دوران بي فيلمي به سر مي برم و فيلم خوب نصيبم نمي شود . فعلا كه دارم كارهاي مايكل مان را دوره مي كنم و لذت مي برم . واي كه چقدر تماشاي مخمصه و نفوذي لذت داشت . خدا خيرش بدهد اين مايكل مان را كه اگر اين ها را نميساخت بايد قيد سينما را اين روزها كلا مي زديم . حالا دشمن ملت مانده تا ببينيم دست پخت امسالش چطور است . البته فيلمش آمده اما عادت دارم صبر كنم تا بهترين نسخه اش را ببينم .

برنامه يك فيلم يك تجربه اين هفته را كه از دست نداديد ؟ پشت صحنه سريال ميوه ممنوعه حسن فتحي . عالي بود . و عالي تر از اون عكاس فيلم بود .خوش به حال حسن فتحي كه همچين عكاسي سر صحنه اش داشت .

اگر پل استر باز هستيد كامنت هاي پست قبلي رو بخونيد . درباره كتاب جديدش كه با دو تا ترجمه متفاوت چاپ شده .

اينم يه عكس عالي از يه فيلم عالي . نفوذي

مايكل مان اعجوبه ي قاب بنديست . اين يكي از هزاران قاب شاهكارش است . هرچه گشتم نتوانستم عكسي را پيدا كنم از سكانسي كه در فيلم ميامي وايس ، كالين فارل با همسر رييس قاچاقچي ها در حال رقص در آن باشگاه شبانه هست و يكي از آدمهاي رييس درحال ديدنشان . دوربين با يك چرخش بي نظير اين دو را در حال رقصيدن فوكوس و آن مرد را كه آرام و باوقار با آن عينك خاصش نشسته و از دور آنها را مي بيند و اين كه دارد به نحوه اطلاع دادن اين موضوع به رييسش فكر مي كند را فلو مي كند . يكي از بهترين و البته سخت ترين قاب هاييست كه تا به حال ديده ام . اوج خلاقيتش را در بازي دوربين با عمق ميدان ببينيد . حيف كه عكسي ازش ندارم .

البته قاب خوب در ميامي وايس و كلا در كارهاي مايكل مان كم نيست . همه شان شاهكارند . اين هم يكي از قاب هاي فيلم ميامي وايس .افشاگري چيزيست كه در همه قاب هاي او وجود داره . توي عكس بالا و اين عكس هم كه فرياد مي زنه .